สวัสดีค่า มาพบกันอีกแล้ว^^
วันนี้อยากจะบอกว่า เหมือนตัวเองไม่ได้เรียนเลยเหอะ
วันนี้เรียน2วิชา วิชาแรกคือ งานธุรการ
วิชานี้อาจารย์ใจดี ให้มาเรียนตอนบ่ายโมง เพราะปกติต้องเรียนตอนเที่ยง
แล้วเราก็ไปถึงประมาณเที่ยงครึ่ง
สักพักนึง เพื่อนบอกว่า "นี่ได้ส่งงานโครงสร้างธุรการรึยัง เห็นมีชื่ออยู่ว่าไม่ได้ส่ง"
หา!!!!!!
หาเค้าให้ส่งกันตอนไหนว่ะ เลยหันไปถามเพื่อน
เพื่อนว่า "อ่าว นึกว่ารู้แล้ว เค้าให้ส่งตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แล้วนะ"
อึ้งยิ่งกว่าเดิม
นี่ฉันไปโหลดแอฟ BBM ให้เพื่อน จนไม่รู้เรื่องเลยเหรอเนี่ย
อาทิตย์ที่แล้วเพื่อนบอกว่าอาจารย์ไม่มา เราได้ยินแค่นั้นเอง
พอเป็นแบบนี้เลยต้องเดินไปส่งที่อาจารย์
แล้วบอกเหตุผลไปว่า
"อาทิตย์ที่แล้วมา แต่ไม่ได้ส่งค่ะ ไม่ได้ยินว่าต้องส่งที่เพื่อนค่ะ
หนูมานั่งข้างหน้าช่วยงานเพื่อน แต่เพื่อนที่เก็บงานนั่งด้านหลัง เลยไม่รู้เรื่องอ่ะค่ะ"
แล้วอาจารย์ก็ยิ้มๆ เหมือนไม่เชื่อ= ="
คิดดูแล้วอาจารย์คงตัดคะแนน ไม่ตรงต่อเวลาแน่ๆ
แล้วเหมือนอาจารย์จะเช็คขาดอาทิตย์ที่แล้วไปด้วย
พอคนเริ่มมากันเยอะ อาจารย์ก็ให้จับกลุ่ม เพื่อทำงานกลุ่ม
กลุ่มเราได้กลุ่มที่ 6 กลุ่มสุดท้ายเลยว่างั้นเหอะ
สักพัก อาจารย์แจกกระดาษ A4 มีเส้นให้คนละแผ่น
แล้วบอกว่า"เขียนโครงสร้างงานธุรการที่ส่งมา ในกระดาษ"
อึ้งค่ะ โครงสร้างงานธุรการที่เราส่งช้าเพราะไม่รู้เรื่อง
และไม่ได้อ่าน!!!! ต้องมาเขียนในนี้เนี่ยนะ เพื่อนแต่ละคนก็อึ้งๆ
เพื่อนฉันคนนึงพูดขึ้น "เชี่ยแล้ว!!! ไม่ได้อ่าน ไม่ได้ซีร็อคเก็บไว้ด้วย"
ฉันก็มานั่งนึกๆมีอะไรบ้างว่ะแต่ก็จำไม่ได้เลย
แล้วก็นึกขึ้นได้...............
"ต่อ Wifi ก็ได้นี่หว่า หาในเนตสิ"
พอคิดได้ดังนั้นก็รีบต่อ Wifi ทันที และผลก็คือ
เชื่อมต่อไม่ได้
ให้ได้อย่างงี้สิชีวิต และเพื่อนหลายๆคนที่คิดได้เหมือนฉัน ก็พยายามต่อWifi กันยกใหญ่
และผลที่ได้ก็เหมือนฉันกันหมดเลย
เพื่อนหลายคนก็เลยลุกกันไปที่ร้านถ่ายเอกสาร หน้าบันไดชั้น7 เพื่อเข้าเนตแล้วปริ๊นออกมา
คนเยอะจริงอะไรจริง ฉันก็เลยพยายามต่อWifi สุดชีวิต
เดินออกไปหน้าห้องเพื่อต่อWifiให้ได้
และผลของการพยายาม..............................
ต่อได้แล้วว
แล้วก็รีบล็อคอิน เข้าGoogle เสิร์ซหา แต่ว่า
ไฟล์มันเป็น pdf BB ฉันอ่านไฟล์มันไม่ได้
ซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรขนาดนี้ ก็เลยต้องโทรไปขอร้องแฟนตัวเองให้ช่วย
แฟนที่กำลังเรียน ร.ด. อยู่ก็จะหาให้ในไอโฟน
เราคุยกันในWhatsApp แต่แฟนฉันเข้าใจอะไรยากมาก แบบซื่อเกิน
ใช้เวลาในการหาไปเกือบ 10นาที บอกหาในGoogle ไปหาใน Blogger เออฉลาดดีจัง
เวลาหางานเค้าหากันใน Blogger เหรอวะคะ
แถมบอกแล้วไฟล์Pdf โทรศัพท์อ่านไม่ได้ ก็ยังส่งมาทางเมล์อยู่
ก็เลยต้องให้มันแคบภาพส่งมา เหลือเวลาอีก2นาทีในการเขียน
และฉันก็ปั่นเขียนได้อย่างรวดเร็ว
เขียนไม่สวย อ่านไม่ออก ไม่สนแล้ว ให้เสร็จเป็นพอ
และแล้วก็รอดไปอย่างหวุดหวิด
แล้วอาจารย์ก็ปล่อย เรียนชั่วโมงเดียว เพื่อมาทำงานแค่เนี้ย
จะสอนก็สอนให้เต็มสิคะ ใกล้จะสอบอยู่แล้ว
ต่อไปก็เรียนวิชาที่2 วิชาดนตรี
วิชานี้อาจารย์ใจดี เรียนทฤษฎีเฉยๆ
อาจารย์ให้ดูหนังเรื่อง โหมโรงแล้วให้แบบฝึกหัดเกี่ยวกับหนังมาทำ
และบางข้อก็ต้องเสิร์ซเนตอีกแล้ว
พยายามต่อWifi ผมก็คือ ต่อไม่ได้= ="
ทำไมชีิวิตถึงเป็นเยี่ยงนี้
และก็ต้องอาศับแฟนตัวเองตามเคย
ทักWhatsApp ไม่ตอบ โทรไปครั้งแรก บอกอยู่ว่าให้ตอบ
รอไป 5นาที ทำไมไม่ตอบว่ะ โทรไปอีกครั้ง เออกว่าจะรู้เรื่อง
พอบอกไปว่าให้ช่วยงานหน่อย เข้าเนตหาว่า
"ช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ดนตรีไทยได้รับผลกระทบอย่างไรบ้าง"
พอบอกจบรอสักพัก
แล้วมันก็พิมพ์มาว่า "แล้วมันเป็นยังไง??"
นี่แฟนฉันไม่ค่อยฉลาดรึยังไงว่ะ ช่วยงานทีไร เป็นต้องเกิดปัญหา
ถามนั่นนี่มากมายทั้งที่ก็บอกไปชัดเจนอยู่แล้ว
ถ้ารู้ว่าเป็นยังไงคงไม่ต้องให้แกช่วยหาหรอก
และแล้วมันก็ช่วยฉันไม่ได้ เพราะต้องเรียนร.ด.
ฉันก็ทำได้แต่มั่วไปเจ้าค่ะ
พอ 4 โมงครึ่ง เพื่อนฉันคนนึง มันอยากกลับบ้าน= =
ฝากฉันส่งงาน แล้วก็ออกไปเลย
เพื่อนคนนี้นะฉันไม่ค่อยจะชอบตรงที่ อยากกลับบ้านก่อนเวลาเรียน
แล้วชอบยัดเยียดคนอื่น ฝากส่งงาน ฝากนั่นนี่ คือตัวเองทำไม่ได้เหรอ
อยากถามรีบกลับทำไม บ้านไกล รู้ว่าไกลแต่ไม่เห็นต้องรีบกลับขนาดนั้น ยังไงก็ไม่เกิน5โมงเย็นหรอก
ทำไมไม่อยู่หอวะคะ จะได้ไม่ต้องกังวงว่าบ้านไกลนั่นนู่นนี่
อยากกลับบ้านก็พูดอยู่ตลอดเวลา
ไม่ต้องมาเรียนไม่ดีกว่าเหรอ อยากกลับบ้านมากขนาดนี้เนี่ย
เอออีกอย่าง ฉันละอยากบ่นมากๆ
คือเรานัดกันว่าจะไปแม่สาย ข้ามฝั่งไปซื้อของกัน
นัดกันไว้ดิบดีว่าจะไป
มาอีกที เพื่อน 3 คนไม่ไปแล้ว
คนแรก การ์ตูน พ่อแม่บอกเป็นห่วงไม่อยากให้ไป
ฉันก็บอกนะว่า แอบไปก็ได้นิ พ่อแม่ไม่ได้อยู่ด้วย
She แกก็บอกว่าได้เงินอาทิตย์ละพัน ถ้าไปแม่สายจะเอาเงินที่ไหนไปเที่ยว
= =' กรณีนี้คืออยากบอกว่า พ่อแม่ทุกท่านคะ ปล่อยให้ลูกทำอะไรคนเดียวบ้างเถอะค่ะ
รู้ว่าเป็นห่วง แต่นี่ลูกอยู่มหาลัยแล้วนะคะ จะให้ลูกทำอะไรไม่เป็นเลยเหรอคะ
ไปแม่สายเนี่ย มีผู้ใหญ่ไปด้วย ไม่ได้ไปกันเองซะหน่อย
ปล่อยๆลูกบ้างเถอะค่ะ ให้ลูกมีประสบการณ์ ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนฝูง
ลูกก็โตแล้วไม่เถลไถลหรอกค่ะ ถ้ามันจะซ่าจะเกเรจริง คงออกลายไปตั้งแต่มัธยมแล้ว
คนที่สอง ตูน คนนี้มีเหตุผลที่เข้าท่าหน่อย เพราะว่าไปแม่สายคงได้กลับดึกประมาณ2-3ทุ่ม
ซึ่งรถสองแถงแดงคงหมดแล้ว ถ้าจะกลับบ้าน ก็คงกลับไม่ได้ แถมบ้านไกล อันนี้เข้าใจ ไม่เป็นไร
คนที่ สาม ริน คือ She แกอยากไปแต่ทะเลาะกับแม่ เพราะแม่ไม่ส่งเงินมาให้
เลยไม่มีเงินไปเที่ยว
ฉันอยากจะเป็นลมตายกับเหตุผลไม่มีเงินของการ์ตูนกับริน
ทำไมไม่เก็บเงินส่วนตัวไว้บ้างละคะ
มีเงินเก็บไว้ใช้ประโยชน์เวลายามจำเป็น ไม่มีเลยเหรอไง
ทำไมทุกคนถึงไม่คิดถึงอนาคตข้างหน้า เงินเก็บยามจำเป็นมันมีประโยชน์มากนะ
อย่างครั้งนี้จะไปเที่ยวแม่สาย ฉันก็ใช้เงินเก็บตัวเองไปเที่ยว
เพราะพ่อกับแม่ไม่ส่งเงินเพิ่มให้หรอก
ให้มาเท่านี้ใช้เดือนนี้ ใช้ให้คุ้มค่า ถ้าไม่พอก็ช่วยเหลือตนเองไป
ฉันเองก็มีเงินเก็บเยอะอยู่ ก็อยากจะให้เพื่อน2คนยืมนะ แต่เค้าคงไม่เอา
แล้วฉันจะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆได้เมื่อไหร่ละนี่
โครงการไปแม่สายก็เป็นอันต้องยกเลิกไป
พอเซงกับเรื่องพวกนี้ก็ซื้อข้าวปั้นกับไปเช่าการ์ตูน
อยากบอกว่าไม่อร่อยเลยสักนิด
นึกถึงรสชาติข้าวปั้นแสนอร่อยของโรงเรียนเก่ามาก
เช่ามาตั้ง5 เล่มแหนะ จะอ่านจบวันนี้รึเปล่าก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ
เอาละจบการอัพบล็อค^^
แถมเหลือเยอะมาก
